28 Temmuz 2016 Perşembe

Kerem Yanımda

hayat hem yavaş hem de çok hızlı.. göreceli işte... çocuğuna emek veriyorsun veriyorsun 95 cm. e o  kadar besledim büyüttüm 95 cm mi? sabah gözünü bir açıyorsun saat 7 akşam yatarken bir bakıyorsun aaa 1! insanın o an inanası gelmiyor. Gün içinde çocukluğuna dair bir an, az önce gerçekleşmiş kadar yakın duruyor sonra bir bakmışsın üzerinden 25 sene geçmiş. Zaman hem çok geniş hem de bir o kadar dar. Ne güzel o güzel anılara anında dönebilmek...


Bir bakmışım 14 yaşındayım, açık ayakkabı giymeyi reddettiğim, ille de simsiyah giyinmeliyim diye direttiğim, içinden asi dışından sakin olduğum o zamanlar... bir bakmışım üniversitemizin kapısının hemen altında yaşadığım o heyecanlı anım sonra bir dönmüşüm ilk okulun geceleri dışardan yansıyan gölgelerden korktuğum bir gece sonra yoğurt annemin sırtındayım. ne güzel sınırsızca yıldan yıla atlayabilmek... zaman makinesiyse işte hafıza, o da bir nevi zaman makinesi, benzini evdeki suyu yemeği :)


Kerem, canım kardeşim, yanımdaydı iki gündür. Yaz okulu için bu vakit buralarda, yoksa ne mümkün :)  Aaaa gerçekten ne mümkün :(  Yakınımda olmanın gücü varmış meğer içimde.. Canım benim. yemeklerimi en çok sevenim. Yapmak istediklerimden ve planlarımdan bahsettim ona, kendime koyduğum sınırı bu kez o gösterdi ablasına.





1 yorum: